przystajnik

Samoumęczanie

Byłby ze mnie chyba wzorowy zakonnik. Nie tyle ze względu na moją religijność (nikłą, lecz z ukrytym pokładem wiary), co na zamiłowanie do samoumęczania. Bo jak inaczej nazwać pracę i szukanie możliwości optymalizacji środowiska na sprzęcie Celeron 1.1 GHz, 256MB RAM, podczas gdy obok leży nowiuśki (półroczny) laptop CoreDuo2 1.67GHz, 2GB RAM… A ja sobie rzeźbię w LXDE, ustawiam readahead, acpi i inne takie cudactwa, które na starym laptopie za dobrze nie chcą działać (on nie ma nawet baterii wewnętrznej, tylko jakąś wersję ogonową). Wydziwiam? Pewnie tak, ale póki pogoda nie zmieni swojego nastawianie co do moich zapędów traperskich, cóż człowiekowi innego pozostaje. Pracować na szybkim i nowoczesnym sprzęcie może teraz każdy i wszędzie, kogo w dzisiejszych czasach obchodzi oszczędność rzędu 20 – 50MB, czy ileś-tam megaherzów. Mizerne zasoby i praca na nich to jest dopiero wyzwanie. Uprzedzę – nie, nie uprawiam sportów ekstremalnych, ale mam chyba fobię na punkcie dopasowywania, upychania, optymalizowania, itp. ZUS daje na to rentę?

Post navigation

3 comments for “Samoumęczanie

  1. 13 czerwca, 2008 at 23:12

    Kurcze to muszę ci podrzucić te 2 desktopy co mam w pracy 300 mb ramu celeron 400 na pokładzie 😀 Ciekawe co byś z tego wycisnął.

  2. 14 czerwca, 2008 at 13:14

    Haha 🙂 Podobny przypadek, przed sobą stary poklejony ibm x30, obok nie używany dell d630 ( też półroczny ).

  3. guzo
    29 lipca, 2008 at 21:53

    Od 2003 niezmiennie siedzę na tym samym, starym ThinkPadzie 600x. Od jakiegoś roku na lennym, z KDE, z wszystkimi aktualizacjami. I jakoś żyję.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Translate »