przystajnik

FractalNow 0.8.1 – nieoczywiste stany pikseli

FractalNow jest przykładem na to, jakie skarby potrafią skrywać nawet podstawowe repozytoria naszych dystrybucji. Programik chociaż leciwy (ostatnia wersja z 2012 roku), wciąż jest użytecznym narzędziem do generowania frapujących układów pikseli. Chodzi rzecz jasna o fraktale a FractalNow potrafi dostarczyć wiele frajdy podczas regulowania ich parametrów.

FractalNow w oprawie QFractalNow

FractalNow w oprawie QFractalNow

FractlNow tak naprawdę mógłby trafić do pojawiające się tutaj serii Terminal pogryzł człowieka. Jest to bowiem tekstowe narzędzie z mnogością przeróżnych parametrów i przełączników. Jednak to jest rozwiązanie dla osób totalnie pochłoniętych przez piękno fraktali. Typowy użytkownik będzie miał o wiele więcej pouczającej zabawy z graficzną nakładką o nazwie QFractalNow – instaluje się ona wraz z pakietem FractalNow. Jak słusznie można podejrzewać, GUI jest wykonane z wykorzystaniem bibliotek Qt, ale jak na wiek projektu prezentuje się nadal bardzo elegancko.

Po odnalezieniu rzeczonej pozycji w menu i uruchomieniu programu, naszym oczom ukaże się gustowne okienko. W nim możemy wyczyniać najdziksze swawole z parametrami dla naszego fraktala. Oprócz wyboru jego typu (Mandelbrot, Julia, itp.), zmienimy także sposób i styl kolorowania, wzór gradientu (z możliwością zapisania), precyzję obliczeń i długo by jeszcze wymieniać. Jak na taką pchełkę pomyślano o zapisywaniu ustawień (do późniejszego wczytania), ręcznym wprowadzaniu parametrów dla funkcji, metodzie przekształceń i innych niespodziankach. Najciekawszą opcją dla wielu osób będzie możliwość zapisania obrazu o podanych wymiarach. Jak słusznie można przypuszczać, może on (obraz) posłużyć nam później jako intrygująca tapeta na pulpicie. Albo coś do wykorzystania w innych projektach. Co ciekawe, obraz możemy zapisać również w jakości 16bitowej. Kolejnym pozytywnym zaskoczeniem będzie sprawne wykorzystanie do obliczeń wszystkich rdzeni naszego CPU – rzecz nie do końca oczywista dla niektórych współczesnych projektów.

Jak już wspomniałem, program występuje tak po prostu – w repozytoriach. Zatem w przypadku Ubuntu 16.04/16.10 i Minta 18.xx wykonujemy po prostu:

sudo apt-get install fractalnow

W przypadku Manjaro i Arch Linuksa musimy się uciec do AUR:

yaourt -S fractalnow 

Post navigation

Translate »