przystajnik

Muzyczna polska rzeczywistość

Oj, jak to pięknie Rafał Ziemkiewicz wypunktował. Aż się bić brawo chce, bo w prostych słowach mamy esencję tego, o czym każdy bardziej świadomy odbiorca muzyki wie.

Ale niestety, natura show-businessu ma to do siebie, że krytykę ma za nic, wręcz nawet żyje z tego, że ktoś krytykuje strój, zachowanie, słowa, maniery, jakiejś pseudo-gwiazdy. Bo gdzieś te słowa krytki muszą się pojawić, a wraz z nimi nazwisko/pseudo niedoszłego bożyszcze tłumu. I drukują takie pierdołki całkiem spore gazety, robiąc miernocie reklamę za darmo.

Kiedyś, żeby czasopisma muzyczne napisały o kimś artykuł, czy to krytyczny, czy nie, trzeba było coś osiągnąć. Nie tyle wydać płytę, ale spowodować nią jakichś ruch, burzę opinii. Teraz wystarczy wykonywać inne ruchy i się to ludziom chyba nawet bardziej podoba niż muzyka.

Czy ktoś kiedyś poddźwignie gusta zdeptane i stłamszone przez żałosny, napchany ciężką mamoną kicz naszej kultury ?

Post navigation

Translate »