przystajnik

Archiwum tagów la apt-get

Apt, apt-get i całe to zamieszanie z pakietami

Różnorodność komend tekstowych i ich parametrów przyprawia o ból zębów niejednego początkującego linuksowego adepta. Jedną ze nowości – nie nowości w Ubuntu 16.04 jest polecenie „apt”, które ma za zadanie zastąpić wysłużoną składnię zestawu apt-get, apt-cache, apt-files, aptitude i dpkg. Nie jest to rzecz lśniąca nowością, gdyż po raz pierwszy z „apt” mogliśmy się zetknąć już w wydaniu 14.04. Niemniej dopiero teraz zaczyna się aktywniej promować tę skróconą formę manipulacji pakietami.

Brzydkie kaczątko Mapivi 1.1

Tak jak świat nie jest czarno – biały, tak nie każdy fotograf opiera swój warsztat pracy o kadry zaszyte w RAW. Dla wielu osób wystarczające się pliki jpeg wypluwane przez jego aparat. Taki tok rozumowania przyświecał zapewne twórcy programu Mapivi, który pod niekonwencjonalnym wizualnie interfejsem Tk skrywa funkcje menadżera zdjęć, edytora tagów Exif i IPTC, zarządcy plików i edytora graficznego pierwszego kontaktu.

Postinstallerf 1.5 dla zaawansowanych żółtodziobów

postinstallerf

Co łączy zaawansownych i początkujących użytkowników Linuksa? Niechęć do wstępnej konfiguracji niuansów funkcjonowania systemu. O ile bowiem niemal dowolna dystrybucja po zainstalowaniu jest gotowa do pracy, to zawsze znajdzie się jakieś ‚coś’, co zapragniemy przestawić, ustawić, zmienić, poprawić, doinstalować. Zaawansowanych użytkowników te czynności powtarzane od lat najzwyczajniej już nużą, a początkujący są przestraszeni ogromem ilości komend w terminalu jakie nieraz należy wykonać. Dlatego asystent pierwszego uruchomienia to najbardziej ulubione narzędzie w systemie, a jednym z takich asystenów „wielodystrybucyjnych” jest PostInstallerF.

Kryzysowa instalacja pakietów

Niegdyś zasoby naszych komputerów wymuszały ścisłą reglamentację niektórych składników, jak choćby przestrzeń dyskowa. Dlatego niektórzy dla partycji / wyznaczali ściśle określone rama – akurat tyle, ile było niezbędne do funkcjonowania systemu. Wszystko po to, aby pozostała przestrzeń dysku umiejscowiona pod /home mogła zostać radośnie rzucona na pożarcie przez gigabajty arcyważnych plików muzycznych i video, o których obecnie nie pamiętamy, a nawet nie rozumiemy, dlaczego były arcyważne. Tak czy owak – niektórzy z nas po tych czasach młodzieńczej fantazji odziedziczyli skromniutkie jak na obecne czasy partycje / o pojemności, powiedzmy 5 – 6 GB. A gdy złączymy to z faktem, iż nie zawsze jesteśmy w stanie wykonać kopię wszystkich danych z dysku, tak by przepartycjonować go według obecnych norm, to nic dziwnego, że w pewnych momentach główna partycja systemowa mówi ‚STOP’. Zakup większego dysku jest oczywiście jakimś rozwiązaniem, ale można inaczej…

Wszyscy dobrze wiedzą o tym, że partycja systemowa zapełnia się, między innymi, przy instalowaniu przez nas przeróżnych programów. Instalacja z repozytoriów jest wygodna, szybka lecz niekiedy niepohamowana w zapewnianiu komfortu użytkownikowi. Oprócz wskazanej przez nas aplikacji, instaluje się czasem sporo pakietów ‚rekomendowanych’, które czasem wnoszą coś w jakość użytkowania programu, a czasem nie. I tu ujawnia się pole do oszczędności i manewru dla osób radzących sobie ze starosłowiańską metodą instalacji paczek za pomocą ‚apt-get‚.

Otóż wystarczy potraktować ‚apt-get‚ parametrem ‚–no-install-recommends‚, by pominął instalację rekomendowanych dodatków. Czy to coś daje?

# apt-get install macrofusion
Czytanie list pakietów... Gotowe
Budowanie drzewa zależności       
Odczyt informacji o stanie... Gotowe
Zostaną zainstalowane następujące dodatkowe pakiety:
  enblend enfuse freeglut3 hugin hugin-data hugin-tools libboost-filesystem1.46.1 libboost-python1.46.1 libboost-regex1.46.1 libboost-signals1.46.1 libboost-system1.46.1
  libboost-thread1.46.1 libglew1.5 libpano13-2 libpano13-bin libplot2c2 libzthread-2.3-2 python-pyexiv2 python-pyexiv2-doc
Sugerowane pakiety:
  autopano-sift-c autopano-sift python3 glew-utils1.5
Zostaną zainstalowane następujące NOWE pakiety:
  enblend enfuse freeglut3 hugin hugin-data hugin-tools libboost-filesystem1.46.1 libboost-python1.46.1 libboost-regex1.46.1 libboost-signals1.46.1 libboost-system1.46.1
  libboost-thread1.46.1 libglew1.5 libpano13-2 libpano13-bin libplot2c2 libzthread-2.3-2 macrofusion python-pyexiv2 python-pyexiv2-doc
0 aktualizowanych, 20 nowo instalowanych, 0 usuwanych i 45 nieaktualizowanych.
Konieczne pobranie 22,1 MB archiwów.
Po tej operacji zostanie dodatkowo użyte 62,7 MB miejsca na dysku

Natomiast z ‚–no-install-recommends’:

# apt-get install macrofusion --no-install-recommends
Czytanie list pakietów... Gotowe
Budowanie drzewa zależności       
Odczyt informacji o stanie... Gotowe
Zostaną zainstalowane następujące dodatkowe pakiety:
  enfuse libboost-filesystem1.46.1 libboost-python1.46.1 libboost-system1.46.1 python-pyexiv2
Sugerowane pakiety:
  python3
Polecane pakiety:
  hugin python-pyexiv2-doc
Zostaną zainstalowane następujące NOWE pakiety:
  enfuse libboost-filesystem1.46.1 libboost-python1.46.1 libboost-system1.46.1 macrofusion python-pyexiv2
0 aktualizowanych, 6 nowo instalowanych, 0 usuwanych i 45 nieaktualizowanych.
Konieczne pobranie 3406 kB archiwów.
Po tej operacji zostanie dodatkowo użyte 8980 kB miejsca na dysku

Jak słusznie większości się zdaje, 62MB to o wiele więcej zajętego dysku, niż 8MB.

A jeżeli zmiana podoba się nam na tyle, że postanowiliśmy za każdym razem używać parametru ‚–no-install-recommends’, wystarczy umiejscowić w pliku /etc/apt/apt.conf następujące treści (za pomocą poniższego polecenia):

echo -e 'APT::Install-Recommends "0";\nAPT::Install-Suggests "0";' | sudo tee /etc/apt/apt.conf

* powyższy program Macrofusion jest dostępny dopiero po dodaniu repozytorium Highly Explosive (ppa:dhor/myway)

Translate »